Czytając Szekspira, często rozumiemy scenę, choć pojedyncze zdania wydają się dziwne. Słowo nagle staje się inną częścią mowy. Jedna wypowiedź dopuszcza kilka znaczeń. Brzmienie słów tworzy skojarzenia, których odbiorca nie analizuje świadomie. Krytyk literacki Stephen Booth uważał, że właśnie w tych drobnych działaniach języka znajduje się duża część siły pisarstwa Szekspira. Jillian Hinchliffe i Seth Frey opisali jego podejście w eseju opublikowanym w „Nautilusie” w 2014 roku (1). ...