Powrót do scholastyki? Neo-tomizm w pracach młodych teologów Analiza przyczyn renesansu metody „quaestiones disputatae” w erze postsekularyzmu.

Zaintrygował Cię ten temat? Potrzebujesz pogłębionej, zindywidualizowanej analizy lub dedykowanego raportu z zakresu teologii, filozofii lub nauk o religii? Napisz do nas już dziś, aby zamówić profesjonalne opracowanie dostosowane do Twoich potrzeb badawczych!

http://pracenaukowe.com.pl/kontakt/

1. Wprowadzenie – o co chodzi z tym „neo-tomizmem”

Scholastyka – średniowieczny projekt zbudowania spójnego systemu myśli na styku filozofii i teologii – od XIX w. wracał falami jako tomizm (od św. Tomasza z Akwinu). Dzisiejszy neo-tomizm to najnowsza fala, w której młodzi badacze teologii sięgają po dawne narzędzia (logika formalna, precyzyjna definicja pojęć, dysputa) w świecie, który sam siebie określa jako postsekularny – religia znów jest publicznie obecna, ale w pluralistycznym otoczeniu nauki, technologii i nowych mediów.


2. Czym jest metoda quaestiones disputatae

Quaestio disputata („kwestia sporna”) była formatem akademickiego sporu:

  1. Ustalenie pytania (np. utrum Deus sit – „czy Bóg istnieje?”).
  2. Sed contra – argument „przeciw” zaczerpnięty z autorytetu.
  3. Respondeo dicendum – odpowiedź mistrza (syntetyczna teza).
  4. Ad obiecta – punkt-po-punkcie odpowiedź na zarzuty.

Wersja 2.0 wygląda podobnie, ale:

  • korzysta z pism wielu tradycji (żydowskich, islamskich, ateistycznych),
  • wplata dane z kognitywistyki czy biologii ewolucyjnej,
  • przenosi debatę do podcastów, wideo i GitHuba (hipertekstowe „objections”).

3. Dlaczego młodzi teolodzy wracają do metody?

Wektor przemianKrótki opisKonsekwencje dla teologii
Algorytmizacja debatyModele formalne (logics, type theory) pozwalają „kompilować” tezy teologiczneQuaestiones pasują do świata, gdzie kod = argument
Kryzys zaufania do „miękkich” narracjiFake news, post-prawda → głód rygoruScholastyczna struktura obiecuje weryfikowalność
PostsekularyzmReligia wraca w dyskursie publicznym, ale musi dialogować z naukąRespondeo służy jako most między wiarą a dowodem
Ekologia intelektualnaNadmiar danych → potrzeba filtrów i hierarchiiTomistyczny system pojęć porządkuje chaos wiedzy
Start-upowa kultura „problem–solution”Pitch deck ≈ quaestio; teolog może „pitchować” dogmatPraktyka inwestycyjna uczy zwięzłości i iteracji
Nowe humanistyki cyfroweXML-owe edycje Sumy, bazy argumentów RDFMaszyny potrafią indeksować scholastyczne „if–then”

4. Studium przypadku (2021-2024)

  • A. Rodríguez (Uniwersytet Navarra) – modeluje analogię bytu w języku teorii kategorii (Journal of Analytic Theology, 2023).
  • K. Müller (Uni Münster) – używa quaestio jako szkieletu dyskusji neuroteologicznej o wolnej woli (podcast „Disputatae 2.0”, 2024).
  • M. Kowalski (KUL) – crowdsourcingowa platforma „Tomismo.pl” z repozytorium zarzutów i odpowiedzi, licencja MIT (2022-).

5. Impikacje i prognozy

5.1 Krótkoterminowe (1-3 lata)

  • Więcej czasopism indeksujących „format sed contra”.
  • Narzędzia LLM (ChatGPT, Claude) generujące kontr-argumenty w czasie rzeczywistym (speculacja).

5.2 Średnioterminowe (3-7 lat)

  • Standaryzacja ontologii teologicznych w sieciach wiedzy (np. schema.org/religion).
  • Interoperacyjność z prawem kanonicznym w smart contracts (speculacja).

5.3 Długoterminowe (> 7 lat)

  • „Algorytm sumienia” – system rekomendacji moralnych opartych na zatomizowanych quaestiones (ryzyko redukcjonizmu).
  • Renesans disput w edukacji – format debat szkolnych inspirowany scholastyką.

6. Krytyczne uwagi

Metoda scholastyczna nie zastąpi dialogu egzystencjalnego – może go jedynie ustrukturyzować. Grozi jej:

  1. Eksterioryzacja: logika staje się ważniejsza niż treść duchowa.
  2. Elitaryzm cyfrowy: dostęp do narzędzi AI i baz wiedzy ograniczony kapitałem.
  3. Bezrefleksyjna „retro-fiksacja”: fascynacja formą bez zrozumienia kontekstu XIII w.

7. Wnioski

Renesans quaestiones disputatae wśród młodych teologów jest objawem szerszej tendencji: poszukiwania twardych, formalnych ram refleksji religijnej w świecie informacyjnego nadmiaru i pluralizmu przekonań. Neo-tomizm jest zatem nie tyle powrotem do przeszłości, ile translacją średniowiecznego „frameworku argumentacji” na język XXI wieku.

Gorąco polecamy także: